بی حوصله و خسته گوشه ای نشسته بودم و با خواندن کتاب خودم رو مشغول کرده بودم که رضا تلفن زد و گفت:" مریم یادداشت احمد شیرزاد را توی وبلاگش خوندی؟حتما بخونش."با خودم فکر کردم حتما بعد از مقاله رضا توی شرق در جواب به شیرزاد و جلایی پور بازم شیرزاد شاکی شده و جواب نوشته است.بی حوصله تر از قبل به اینترنت وصل شدم و با خواندن یادداشت زیبای احمد شیرزاد درباره مهندس سید علی اکبر موسوی تاحدودی بی حوصله گی ام رفع شد. این احمد شیرزاد آدم عجیبی است.هم دوست داشتنی است و هم بعضی وقتها از فرط اصلاح طلبی اعصاب خردکن!اما مطلب آخرش خیلی به دلم نشست،مثل تمام مطالبی که درباره انرژی هسته ای می نوشت.با خواندن این مطلب احساس کردم که هنوزهم چراغ رفاقت را میشود در اوج دعواهای سیاسی در ذهن بعضی دوستان روشن دید.
خودش در زندان- خبرش در سطل آشغال! - محمدجواد روح
به ياد شريعتي و به بهانه بازداشت مهندس موسوي - حسین زمان
آزادمرد هميشه آزاده است - سعید حبیبی
نه به حكم عضويتم در شوراي مركزي سازمان ادوار تحكيم و نه به پاس چندسال فعاليتم در شوراي عمومي دفتر تحكيم بلكه به خاطر دفاع از حقوق بشر و آزادي است كه از به زندان افتادن سيدعلي اكبر موسوي خوئيني ناراحت هستم. هنوز يادم نرفته كه در روزهايي نه چندان دور كه مجلس ششميها سكان هدايت خواستههاي اصلاح طلبي مردم ايران را در دست داشتند مهندس موسوي خوئيني از جمله آناني بود كه براي تحقق سوگندي كه به پاس اعتماد مردم خورده بود نه تنها هيچگاه عقب ننشست بلكه كم كاريهاي دوستان ديگرش در فراكسيون دانشجويي مجلس ششم را نيز جبران كرد تا پرونده دفاع از حقوق دانشجويان زنداني در مجلس ششم پروندهاي قابل دفاع باشد. اما اين تنها دانشجويان نبودند كه سيدعلي اكبر موسوي را به عنوان ياران همراه خود ميشناختند،چه آنكه زندانيان سياسي و خانوادههاي آنان نيز به راحتي مهر فراموشي بر اقدامات اين نماينده جوان مجلس ششم نخواهند زد.
