در ادامه موج برخورد با انجمن های اسلامی سرانجام نوبت به انجمن اسلامی دانشگاه علامه طباطبایی رسید. در ماه های گذشته هر زمان خبر بسته شدن و تعلیق فعالیت انجمنی اسلامی را می خواند تاسف می خوردم و بی اختیار یاد دوستانی که ازگذشته آن انجمن اسلامی می شناختم در ذهنم زنده می شد. اما امروز تاسف خوردنم رنگی دیگر داشت.امروز دلگیر شدم وقتی شنیدم که انجمن اسلامی دانشگاهی که بهترین خاطرات دوران دانشجویی خود را در دفتر آن نقش کرده ام محکوم به تعطیلی شده است. امروز یادآوری روزهای دانشجویی در دانشکده علوم اجتماعی علامه طباطبایی آزادم نمی گذارد و توان کاری دیگر را از من ستانده است. انجمن اسلامی ای که همراه با چندتن از دوستان نقش زیادی در تاسیس آن داشتیم امروز دیگر باید به حکم هیات نظارت بر تشکل های دانشجویی دانشگاه قفل بر در خود آذین کند. هنوز صدای خنده های عزیزترین دوست دوران دانشگاه علامه، آناهیتای مرحوم عزیزم را در دفتر کوچک انجمن اسلامی می شنوم. هنوز هم خاطرات جلسات انجمن اسلامی علامه برای زنده است.خاطرات برنامه ها، میزگردها، اردوها و...خاطرات روزهای دلهره آور تحکیم وحدت و همه روزهایی که زیر سقف دفتر انجمن اسلامی دانشگاه علامه مشق سیاسی کردیم امروز برایم زنده شد. خسته ام....نگران فردای دانشگاه...فریادرسی؟!