صبح جمعه ۲۵ فروردین ۱۳۸۴ بود که آناهیتای عزیز من برای همیشه چشمهایش را بست و امروز یکسال از اون روز تلخ می گذره...

یکساله که دیگه امام زاده طاهر کرج برای من مفهومی دیگر دارد اما توی این یک سال یک سئوال همیشه ذهنم رو قلقلک می داد: آیا وجود این حس قوی فراموشی در ما انسانها خوشایند است یا خیر؟

 دارم میرم امام زاده طاهر...برای دیدن آناهیتای عزیزم...