شنیده بودیم آذرماه، ماه تکریم دانشجو است اما فکر نمی کردیم که آذرماه امسال دانشجویان این مرز و بوم نه تنها نشانی از تکریم نمی بینند که گویی مقرر است هر روز فاجعه ای به چشم در مقابل ببینند. اگر در هفته اول آذرماه دانشجویان مراقبت از خود در برابر سکته احتمالی!را اولویت تعریف کردند و دانستند که حمله ناگهانی قلب نهایتا مرگ آنان در محیط دانشگاه را رقم خواهد زد اما دانشجویان دانشگاه یزد گمان نمی کردند که نوشیدن جرعه ای آب برای رفع تشنگی و خوردن لقمه ای نان جهت فرونشاندن ضعف گرسنگی آنان را به بیماری ناشناخته مبتلا خواهد کرد. دیگر سخنی نمی توان گفت و سطری نمی توان نوشت که وضعیت ( صنفی، آموزشی و سیاسی) امروز دانشگاه های ما مجال نوشتن و گفتن را نیز ستانده است. گویی تنها باید استمداد جست. استمداد از چه کسی را نمی دانم. تنها می توان فریاد زد: یکی به داد دانشگاه و دانشجو برسد...
مسموميت بيش از ۴۰۰ دانشجوى دانشگاه يزد
نتيجه آزمايش بيماري ناشناخته خوابگاه دختران دانشگاه يزد امروز اعلام مي شود
