امروز برای تهیه گزارشی از سمینار" نگاه اجتماعی_ سیاسی به منافع ملی" به دانشگاه تهران رفته بودم.این سمینار سخنرانان مختلفی داشت اما تاکید تقی آزاد ارمکی در سخنرانی خود به " آماده انفجار بودن مردم ایران" شاید جالب ترین نکته ای بود که در این سمینار توجه ام را جلب کرد. ارمکی در مقام یک جامعه شناس رفتار اجتماعی مردم ایران را در ماه ها و روزهای اخیر بسیار عجیب توصیف کرد. به اعتقاد این استاد دانشگاه این روزها مردم بیشتر در لاک خود فرورفته و به همان میزان از ساختار حکومت و البته جامعه فاصله می گیرند. فاصله ای که به گفته ارمکی نوعی انفجار اجتماعی را در آینده به همراه خواهد داشت.
آزاد ارمکی کاملا درست می گفت. هرچند معروف است که کنش اجتماعی و سیاسی مردم ایران غیرقابل پیش بینی است اما به اعتقاد من بروز همین رفتارهای غیرقابل پیش بینی درواقع پیش لرزه های یک انفجار بزرگ است. اما نمی دانم چرا از این مسئله مطمئن هستم که حتی در صورت وقوع این انفجار اجتماعی بازهم مردم ایران که البته من نیز شاملش می شوم نمی دانند چه می خواهند و فقط در یک چیز اتفاق نظر دارند: آنها خوب می دانند که چه چیزی را نمی خواهند!
فرید ذکریا توصیف زیبایی درمورد رفتار اجتماعی_ سیاسی مردم خاورمیانه دارد. ذکریا در کتاب خواندنی خود به نام" آینده آزادی" می نویسد: مردم خاورمیانه تولید کننده تاریخ هستند نه مصرف کننده آن.
