درست در روزهايي كه مسئله گراني و انشعاب در اصولگرايان و لايحه بودجه ذهن سياسيون ايران را به خود مشغول كرده است،هوشيار زيباري، وزير امور خارجه عراق در گفتگويي با روزنامه نيويورك تايمز از وقوع اتفاقاتي جديد در روابط ميان ايران و عراق پرده برداشته است. اتفاقاتي كه البته بازهم چون هميشه در رسانه هاي ايراني آنطور كه بايد انعكاس نيافته و در كميسيون امنيت ملي مجلس شوراي اسلامي نيز موضع گيري مناسبي درباره اين سخنان زيباري ارائه نشده است. زيباري در گفتگو با نيويورك تايمز صراحتا از سفرهاي مشكوك عوامل سپاه ايران به عراق سخن گفته و از قصد دولت عراق براي ايجاد محدوديت در صدور رواديد ديپلماتيك براي مسئولين ايراني خبر داده است. زيباري حمله به كنسولگري ايران در اربيل عراق را حق نيروهاي آمريكايي دانسته و از ايران خواسته است تا مداخلات امنيتي خود در عراق را كاهش دهد.نهايتا اينكه وزيرخارجه عراق از بازنگري در تشريفات ديپلماتيك با ايران سخن گفته است.
واقعا دليل بي تفاوتي موجود مسئولين و البته رسانه ها را نسبت به موضع گيري ها و اتفاقات خارج از مرزهاي ايران نمي دانم.آيا قرار است ايران نيز همچون كره شمالي پرده اي آهنين در مقابل كشد كه اينگونه چشم بر وقايع اتفاقيه ديار ديگر بسته و آينده مملكت را به قضا و قدر الهي سپرده است؟ خواندن دوباره سخنان وزيرخارجه عراق از يك حقيقت خبر مي دهد و آن اينكه" عراق اكنون ديگرعزم بر كنترل ايران جزم كرده است". وزيران خارجه اتحاديه اروپا بر سخت گيري بيشتر براي ايران به توافق رسيده اند. آمريكا عزم خود را براي شدت بخشيدن بر موارد تنبيهي عليه ايران جزم كرده است. چين و روسيه هم تمايلي به همراهي با ايران نشان نداده اند. همه اين شواهد حكايت از جايگاه لرزان ايران در نظام بين الملل دارد.شواهدي كه البته اين روزها در كشور يا ديده نمي شود و يا اينكه درپس منازعات جناحي صورت مسئله پاك شده و سياسيون فراموش كرده اند كه انتقاد ديروزشان از دولتيان چه بود و سرانجام چه شد.
آش آنقدر شور شده كه ديگر از دست آشپزان هم كاري برنمي آيد.
