"مرگ براين زندگي، اينهمه شرمندگي"
اين شعار سرفصل گفته ها و ناگفته هاي معلماني بود كه امروز آمده بودند تا فرياد اعتراض خود به وضعيت معيشتي و رفاهي را به گوش نمايندگان مجلس برسانند. هزاران معلم امروز تجمعي بي سابقه را در مقابل مجلس شوراي اسلامي رقم زدند.تجمعي كاملا صنفي و آرام. تجمعي كه مجلس نشينان كمتر نظير آن را در سالهاي اخير به ياد دارند و معلمان نيز البته كمتر تحقق وعده هاي دولتيان را در سالهاي اخير به خاطر مي آورند.
نمايندگان مجلس امروز از پشت حصار نيروهاي انتظامي نظاره گر شعارها و خواسته هاي معلمان بودند و بازهم سكوتي بود كه بر سكوت هاي آزار دهنده پيشين آوار شد. با اين حال اما هيات رييسه مجلس گويي دليلي براي حضور در جمع معلمان نيافته بودند وقتي هيچكدام به ميان معلمان نيامدند تا بي واسطه خواسته ها و نيازهاي آنان را بشنوند؛ آنان اكنون به كارگزاران دستگاه دولت شبيه ترند تا نمايندگان ملت. پس شعار "حداد بيا بيرون" معلمان معترض امروز اگرچه در ميدان بهارستان تهران طنين انداز شد اما اين شعار مخاطبي نيافت و نه رييس و نه نايبانش هيچكدام پله هاي ساختمان بهارستان را براي حضور در جمع معلمان پايين نيامدند.
معلمان امروز معترض بودند. معترض به مجلس، معترض به دولت، معترض به صداسيما و معترض به روزنامه ها... اين چهارمين تجمع معلمان در 2 ماه اخير بود. تجمعاتي كه پيشتر نه بازتابي در رسانه هاي گروهي يافت و نه پاسخي از سوي مسئولين دريافت كرد. معلمان معترض امروز يكصدا فرياد مي زدند:" 28 سال گذشته، عدالت كجا رفته". شعاري كه البته تمامي خواسته هاي تجمع را مي توان در آن يكجا خواند. معلمان معترض اما وعده تجمع ديگري دادند. تجمعي بزرگتر كه درصورت عدم تحقق خواسته هاي امروزينشان برگزار خواهد شد. امروز وقتي معلمان به آرامي از مقابل ساختمان مجلس متفرق مي شدند، خطاب به مجلسيان هشدار مي دادند:" توپ و تفنگ نداريم، دانش آموز مي آريم"،"مشكل ما حل نشه، مدرسه تعطيل مي شه".
اما اخبار بدي از تصميم مسئولين آموزش و پرورش براي برخورد با معلمان معترض به گوش مي رسد كه دراين ديار اعتراض هيچگاه تحمل نمي شود.
