از سفر بازگشتم. از سفر خوش فراموشي اكنون به اجبار بازگشتم. 10 روز را همراه با فراموشي و ترك عادت گذراندم . 10 روز خداحافظي با اينترنت و دنياي خبر و حادثه. نشنيدم احمدي نژاد چه گفت و نخواندم بر سر ملوانان بريتانيايي چه آمد. همين اطراف در شهر مشهد 10 روز ميهمان خانواده همسر بودم و تجربه دوست داشتن را بر تجربه دانستن رجحان دادم. لذت خنديدن و شاد بودن را اكنون با خود آورده ام. لذت 10 روز سرخوش زيستن. بي خبر از همه كس و همه جا. لذت فراموشي.

اما مي دانم كه خيلي زود بايد بر اين فراموشي دلچسب ، پرده فراموشي كشم و باز كنكاش كنم در دنياي خبر و باز دلهره و خشم...