عکسهای تکان دهنده آرش عاشوری نیا از ضرب و شتم و بازداشت تجمع کنندگان در میدان هفت تیر را که دیدم بی اختیار به یاد شعبان بی مخ البته از جنس مونث آن افتادم.این امید که روزی در این کشور دیگر شاهد انسان نماهای مصنوعی نباشم به خیالی واهی تبدیل شد وقتی دیروز بودم و دیدم که چه موجوداتی را به نام پلیس زن پرورش داده و به جان مردم می اندازند.

نه...آنها از هیچ اقدامی برای سرکوب ابایی ندارند.حقوق بشر به طنزی می ماند که برآن می خندند و به پاس حقوقی که از دربار می گیرند بشریت خویش را فدا می کنند.حاکمان این دیار گویی با شعبان بی مخ ها میانه ای خوب دارند.یکی راه بر مصدق می بندد و دیگری به کوی دانشگاه حمله می برد.یکی وزیر دولت اصلاحات را می زند و آن دیگر گلوله در مغز سعید حجاریان خالی می کند و اکنون نیاز است تا در روزگار سکوت و حاشیه نشینی مردان سیاست، شعبان بی مخ ها در هیبتی جدید ظاهر شوند. تنها پیراهن مشکی جایگزین چادر مشکی و در مواقع لزوم حتی مانتو شده است تا زنان دست پروده استبداد نشان دهند که کم از مردان خویش ندارند.

نگرانم...نگران سمیرا،دلارام،بهاره،ژیلا،ترانه،عاطفه و...دیگرانی که نمی شناسم و اکنون دربند این زنان اسیرند.

نگرانم...

صدای پای فاجعه می آید،بیانیه سازمان ادوار تحکیم