هفت سال قبل روزنامه های اصلاح طلب در آغازین ساعات روز تابستانی  19 تیرماه با یک تیتر مشترک خبر از اتفاقی ناخوشایند می دادند:« کوی دانشگاه به خون نشست.» مخاطبین آن روز مطبوعات کشور با بهت و بغض صفحات روزنامه ها را ورق می زدند تا تصویری واضح از آنچه در "جمعه بد" بر دانشجویان ساکن کوی دانشگاه تهران رفته است را ببینند. خبر اگرچه کوتاه بود و تلخ اما اثرات آن بر حرکت های بعدی جنبش دانشجویی بلندمدت بود و البته دردناک.به این ترتیب 18 تیرماه 1378 در تقویم دانشجویی دانشگاه های ایران ثبت شد.18 تیرماه 1378 را همگان هم چون سند مظلومیت دانشجویان اصلاح طلب در ذهن ها ثبت کردند تا به یاد داشته باشند که برای آنچه اصلاحات نامیده می شد باید هزینه داد و برای حمله کنندگان به کوی چه اتفاقی بهتر از اینکه دانشجویان را نسبت به ادامه اصلاح طلبی خود مایوس کنند.برای تحقق این هدف، دانشجو هدف قرار گرفت تا روزنامه های اصلاح طلب نیز تاوان افشاگری در قتل های زنجیره ای را با حمله به اصلی ترین حامیان خویش ببینند.گویی برای شکستن کمر پدر اصلاحات باید پسران اصلاح طلب تنبییه می شدند،پس درنگ جایز نبود....

امروز هفت سال از "جمعه بد" تیرماه 78 می گذرد و اگرچه دانشجویان هرسال در سکوتی تلخ این روز را گذرانده اند اما پاک کردن خاطره آنچه در کوی دانشگاه بر دانشجویان رفته ، برای آنهایی که این روز را دیدند و برای آنهایی که بعدها شنیدند به آسانی میسر نمی شود.اکنون هفت سال از آن روز سیاه می گذرد و امسال غریب تر از سال های قبل و درپس سکوتی تلخ به استقبال این روز می رویم.18 تیرماه امسال که بگذرد تنها یک برگ از تقویم نیز ورق می خورد تا خاطره "جمعه بد" تیرماه 78 در لابلای اوراق کهنه تقویم گم شود.

گویی اکنون تنها باید به یاد آن روز زیر لب زمزمه کرد" جمعه روز بدی بود..."

و هفت سال گذشت/ساسان آقایی

حکایت شب وحشی هیجدهم در امیر آباد/علی افشاری

دوباره 18 تير مي‌آيد/علی معظمی

فریاد کوی" دانشگاه در 18 تیر 1378/داود روشنی

ما فقط‌ دانشجو بوديم‌/ پيمان‌ مقدم‌

18 تير يك برخورد مقطعي نبود/فرید مدرسی

18 تير؛ استثنائي كه قاعده شد/محمدجواد روح

درد از حافظه هاست/محمدرضا یزدان پناه

18 تير ، قطره اي اشك و آرزويي كه شايد.../سهیل آصفی

به یاد هیجده تیر 78 /نفیسه زارع کهن

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت.../سید حمید متقی