اعتصاب غذا نکردم اما از اعتصاب غذای دوستانم در دفتر ادوار تحکیم حمایت کردم.دیشب اگرچه خستگی و بی حالی را در چهره تک تک 50 نفری که در دفتر سازمان دانش آموختگان اعتصاب غذا کرده اند را دیدم اما برق پایداری در راه عقیده را نیز در چشمانشان شاهد بودم. حس عجیبی داشتم دیشب وقتی چندساعتی را در میان دوستان گذراندم. هنوز درباره نحوه اثرگذاری چنین حرکتی تردید دارم وقتی می بینم نه تنها افکار عمومی جامعه بلکه بسیاری از نخبگان و حتی خبرنگاران نیز از این اعتصاب غذا خبری ندارند.باب اطلاع رسانی مطبوعاتی هم که بسته است و هزاران تاسف و افسوس دیگر که تردید و تشویش را بر ذهن جاری می کند. نمی دانم، اکنون دیگر به اندازه ساعات قبل از آغاز اعتصاب غذا نگران برخورد با این حرکت نیستم. اما هنوز هم "اگر"ها و "چرا"های بی پاسخ زیادی دارم...

امروز درپایان اعتصاب غذا بازهم دفتر کوچک سازمان ادوار تحکیم میزبان میهمانان سیاسی و فرهنگی زیادی خواهد بود و البته ورود برای عموم هم آزاد است. 5 عصر دفتر سازمان ادوار تحکیم فراموش نشود!