صادق زيبا کلام چند روزي پيشتر با نگارش مقاله "قهرمان سازي کاذب" بر آن شد تا شيوه در پيش گرفته شده توسط نظام جمهوري اسلامي در مقابل مخالفين سياسي را به نقد بنشيند، نقدي که البته در نهايت صورت تخريب به خود گرفت؛ چه آنکه در مقاله "قهرمان سازي کاذب" صادق زيبا کلام نه نشاني از "صداقت بيان "بود و نه ردپايي از "زيبايي کلام " در آن ديده مي شد.

زيباکلام  در اين مقاله با نام بردن تعدادي از زندانيان سياسي اين سال ها بر آن شده است تا به تعبير خود "نام آشنايي" آنان را نشانه اي از " قهرمان سازي" کاذب جمهوري اسلامي معرفي کند و البته او در نقد اين شيوه حکومتي، هيچ تلاشي را براي تخريب شخصيت اين زندانيان سياسي فرو نمي گذارد. اما يکبار مطالعه مقاله صادق زيباکلام کافي است تا آثاري از شتاب زدگي در نگارش و موضع گيري در قضاوت را در سطور آن يافت و درک کرد که در نهايت آنچه به عنوان هدف غايي مقاله در سطور آغازين آن آمده است تنها بهانه اي است براي ترور شخصيت چهره هايي که زيباکلام چندان علاقه اي به آنان ندارد.